Waarom de jacht wreed is voor zeehondenbaby's

"Een jager vlak bij ons knuppelde in hoog tempo alle zeehonden in zijn directe omgeving neer, om te voorkomen dat de pups zouden ontsnappen. Daarna sleepte hij de dieren naar het midden bijeen. Hij pakte een zeehond, draaide hem op zijn rug en begon hem te villen. Diezelfde behandeling kregen de andere dieren ook, één voor één. Als een zeehond probeerde weg te draaien of zich tegen het villen verzette, draaide hij hem terug op zijn rug, gaf hem nog een paar harde klappen, en ging verder met villen." -- Waarnemer IFAW

Wat vinden dierenartsen eigenlijk van het zogenaamde humane karakter van de commerciële zeehondenjacht? Download het rapport van IFAW waarin de onafhankelijke bevindingen van twee panels dierenartsen over de wreedheied van de zeehondenjacht met elkaar worden vergeleken.

De door Canada gevoerde commerciële zeehondenjacht is enig in zijn soort. Het is een wrede, onethische activiteit die een product oplevert dat niemand nodig heeft. Van de zeehonden die in de afgelopen twee jaar werden gedood was 98% tussen twee weken en drie maanden oud. Deze oncontroleerbare jacht voltrekt zich over een uitgebreid gebied, waardoor van humane jacht geen sprake kan zijn.

Sommige zeehonden worden gedood met een klap op de kop met een houten knuppel of pikhaak. De jagers knuppelen eerst zoveel mogelijk zeehondenbaby's neer, waarna ze terugkomen om ze af te maken. Sommige zeehonden wagen een ontsnappingspoging, maar op het ijs zijn hun bewegingen onbeholpen. Ze proberen hun dikke lijfjes met onhandige bewegingen van hun vinnen op te richten. Andere zeehonden worden van afstand aangeschoten en met stalen haken vanaf het ijs de boot in getrokken.

Uit twee recente veterinaire rapporten over de Canadese zeehondenjacht en uit video-opnamen van het IFAW blijkt duidelijk dat de zeehondenbaby's onaanvaardbaar wreed worden behandeld. Deze jacht is één grote concurrentiestrijd die zich over een groot gebied uitstrekt en onder uiterst onvoorspelbare omstandigheden plaatsvindt. De jagers hebben vooral haast om in de korte tijd die hun ter beschikking staat zoveel mogelijk zeehonden het vluchten te beletten.

Systematisch worden zeehonden neergeknuppeld of aangeschoten, waarna ze gewond worden achtergelaten om na enige tijd opnieuw met knuppels te worden bewerkt. Nog steeds worden zeehonden gevild terwijl ze nog bij bewustzijn zijn en er zijn maar weinig jagers die de moeite nemen om aan de hand van een knipperreflex vast te stellen of het dier hersendood is alvorens hem te villen. De conclusie in één van de rapporten van de dierenartsen luidt: De commerciële zeehondenjacht in Canada veroorzaakt "onaanvaardbaar dierenleed op grote schaal".

"Vaak misleidt de Canadese overheid het publiek door de commerciële zeehondenjacht te vergelijken met het slachten van vee door de voedselindustrie. In tegenstelling echter tot de slacht in abattoirs is deze jacht een onvoorspelbare, onbeheersbare jacht op wilde dieren die onder grote tijdsdruk plaatsvindt. Juist dit soort omstandigheden brengen sommige deskundigen tot de conclusie dat deze jacht nooit kan voldoen aan de eisen die aan een humane jacht worden gesteld."